Karaim edit

Etymology edit

From Proto-Turkic *kol.

Noun edit

koltuk

  1. armpit

References edit

  • N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “koltuk”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ, Moskva, →ISBN

Turkish edit

Etymology edit

From Ottoman Turkishقولتق(koltuk, armpit; armchair), from a development of Proto-Turkic *kol (upper arm).

Pronunciation edit

  • IPA(key): [koɫtuk]
  • (file)

Noun edit

koltuk (definite accusative koltuğu, plural koltuklar)

  1. armchair

Declension edit

Inflection
Nominative koltuk
Definite accusative koltuğu
Singular Plural
Nominative koltuk koltuklar
Definite accusative koltuğu koltukları
Dative koltuğa koltuklara
Locative koltukta koltuklarda
Ablative koltuktan koltuklardan
Genitive koltuğun koltukların

Related terms edit

References edit