mantıken
Turkish
editEtymology
editInherited from Ottoman Turkish منطقاً (mantıken), from Arabic مَنْطِقًا (manṭiqan) adverbial accusative of مَنْطِق (manṭiq).[1]
Pronunciation
editAdverb
editmantıken
Related terms
editReferences
edit- ^ Nişanyan, Sevan (2002–) “mantık”, in Nişanyan Sözlük
Further reading
edit- “mantıken”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Çağbayır, Yaşar (2007) “mantıken”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 3056