nieszczęśliwiec
Polish
editEtymology
editFrom nieszczęśliwy + -iec. First attested in the 19th century.[1]
Pronunciation
editNoun
editnieszczęśliwiec m pers
- wretch
- Synonym: nieszczęśnik
Declension
editDeclension of nieszczęśliwiec
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | nieszczęśliwiec | nieszczęśliwcy/nieszczęśliwce (deprecative) |
genitive | nieszczęśliwca | nieszczęśliwców |
dative | nieszczęśliwcowi | nieszczęśliwcom |
accusative | nieszczęśliwca | nieszczęśliwców |
instrumental | nieszczęśliwcem | nieszczęśliwcami |
locative | nieszczęśliwcu | nieszczęśliwcach |
vocative | nieszczęśliwcze | nieszczęśliwcy |
References
edit- ^ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “nieszczęśliwiec”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 345
Further reading
edit- nieszczęśliwiec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- nieszczęśliwiec in Polish dictionaries at PWN
- nieszczęśliwiec in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego