rikomencar
Ido
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editrikomencar (present tense rikomencas, past tense rikomencis, future tense rikomencos, imperative rikomencez, conditional rikomencus)
- (intransitive) to begin anew, to recommence
Conjugation
edit Conjugation of rikomencar
present | past | future | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
infinitive | rikomencar | rikomencir | rikomencor | ||||
tense | rikomencas | rikomencis | rikomencos | ||||
conditional | rikomencus | ||||||
imperative | rikomencez | ||||||
adjective active participle | rikomencanta | rikomencinta | rikomenconta | ||||
adverbial active participle | rikomencante | rikomencinte | rikomenconte | ||||
nominal active participle | singular | rikomencanto | rikomencinto | rikomenconto | |||
plural | rikomencanti | rikomencinti | rikomenconti |