rzeciądz
Old Polish
editAlternative forms
editEtymology
editInherited from Proto-Slavic *retędzь.
Pronunciation
editNoun
editrzeciądz m inan
- chain (series of interconnected rings or links)
- Synonym: łańcuch
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 653:
- Yako myly Cristus vyązan zelaznymy *vrzączyaczmy
- [Jako miły Krystus wiązan żelaznymi wrzeciądzmi]
- (figurative) chain (restraint)
- 1874-1891 [15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[2], [3], [4], volume XVI, page 340:
- Nullaque coniugii vincula, nysly malzenstua *rzeczyvdzv, pati (sed mihi dulce magis resoluto vivere collo nullaque coniugii vnicula grata pati)
- [Nullaque coniugii vincula, niżli małżeństwa rzeciądzu, pati (sed mihi dulce magis resoluto vivere collo nullaque coniugii vnicula grata pati)]
Descendants
edit- Polish: wrzeciądz
Further reading
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “rzeciądz”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN