Open main menu

Contents

TurkishEdit

EtymologyEdit

From söz +‎ -cük (diminutive suffix).

PronunciationEdit

  • IPA(key): [sœzdʒyc]
  • Hyphenation: söz‧cük

NounEdit

sözcük (definite accusative sözcüğü, plural sözcükler)

  1. word
    Bu sözcüğü sözlükte belki on kere arayıp buldum ama bir türlü aklımda kalmıyor.
    Although I searched and found this word perhaps ten times in the dictionary, I cannot keep it in my mind.
  2. diminutive of söz (statement)
    Büyük bir söz söylemesi beklenirken diye diye ağzından sadece bu sözcük çıkıverdi.
    Although it was expected that [he/she/it] would say a great statement, what came out of [his/her/its] mouth was just that diminutive statement.

DeclensionEdit

Inflection
Nominative sözcük
Definite accusative sözcüğü
Singular Plural
Nominative sözcük sözcükler
Definite accusative sözcüğü sözcükleri
Dative sözcüğe sözcüklere
Locative sözcükte sözcüklerde
Ablative sözcükten sözcüklerden
Genitive sözcüğün sözcüklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular sözcüğüm sözcüklerim
2nd singular sözcüğün sözcüklerin
3rd singular sözcüğü sözcükleri
1st plural sözcüğümüz sözcüklerimiz
2nd plural sözcüğünüz sözcükleriniz
3rd plural sözcükleri sözcükleri

SynonymsEdit

See alsoEdit

Further readingEdit

  • sözcük in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu