stręczyciel
Polish
editEtymology
editPronunciation
editNoun
editstręczyciel m pers (female equivalent stręczycielka)
Declension
editDeclension of stręczyciel
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | stręczyciel | stręczyciele |
genitive | stręczyciela | stręczycieli |
dative | stręczycielowi | stręczycielom |
accusative | stręczyciela | stręczycieli |
instrumental | stręczycielem | stręczycielami |
locative | stręczycielu | stręczycielach |
vocative | stręczycielu | stręczyciele |
Derived terms
editadjective
noun
Related terms
editverb
Further reading
edit- stręczyciel in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- stręczyciel in Polish dictionaries at PWN