trúnaðarmaðr
Old Norse
editEtymology
editFrom trúnaðar (“trust”) + maðr (“man”).
Noun
edittrúnaðarmaðr m
Declension
edit Declension of trúnaðarmaðr (strong consonant stem, s-genitive)
masculine | singular | plural | ||
---|---|---|---|---|
indefinite | definite | indefinite | definite | |
nominative | trúnaðarmaðr | trúnaðarmaðrinn | trúnaðarmenn | trúnaðarmenninir |
accusative | trúnaðarmann | trúnaðarmanninn | trúnaðarmenn | trúnaðarmennina |
dative | trúnaðarmanni | trúnaðarmanninum | trúnaðarmǫnnum | trúnaðarmǫnnunum |
genitive | trúnaðarmanns | trúnaðarmannsins | trúnaðarmanna | trúnaðarmannanna |
See also
edit- trúnaðarkona m (“confidante”)
References
edit- trúnaðarmaðr in A Concise Dictionary of Old Icelandic, G. T. Zoëga, Clarendon Press, 1910, at Internet Archive.