wiercieć
Old Polish
editEtymology
editInherited from Proto-Slavic *vьrtě̀ti.
Pronunciation
editVerb
editwiercieć impf
- (attested in Greater Poland) to bore, to drill, to perforate
- to wriggle
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[2], pages 20–21:
- Nygdy tego v nyey nye vzryano, aby y tam y szam oczyma vyerczyala (visus... erat... non vagus neque petulans)
- [Nigdy tego u niej nie uźrano, aby i tam i sam oczyma wierciała (visus... erat... non vagus neque petulans)]
Related terms
editverbs
nouns
Descendants
edit- ⇒ Silesian: wiertać
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wiercieć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN