wycieczkowiec
Polish
editEtymology
editFrom wycieczka (“trip, excursion”) + -owiec.
Pronunciation
editNoun
editwycieczkowiec m inan
Declension
editDeclension of wycieczkowiec
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | wycieczkowiec | wycieczkowce |
genitive | wycieczkowca | wycieczkowców |
dative | wycieczkowcowi | wycieczkowcom |
accusative | wycieczkowiec | wycieczkowce |
instrumental | wycieczkowcem | wycieczkowcami |
locative | wycieczkowcu | wycieczkowcach |
vocative | wycieczkowcu | wycieczkowce |
Further reading
edit- wycieczkowiec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wycieczkowiec in Polish dictionaries at PWN