αληθινός

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀληθινός, from ἀλήθεια

Adjective

αληθινός m  (alithinos)   feminine αληθινή, neuter αληθινό

1. true

Declension

positive forms of αληθινός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	αληθινός	αληθινή	αληθινό	αληθινοί	αληθινές	αληθινά
genitive	αληθινού	αληθινής	αληθινού	αληθινών	αληθινών	αληθινών
accusative	αληθινό	αληθινή	αληθινό	αληθινούς	αληθινές	αληθινά
vocative	αληθινέ	αληθινή	αληθινό	αληθινοί	αληθινές	αληθινά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο αληθινός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο αληθινός", etc)

Related terms

see: αλήθεια f (alítheia, “truth”)