πραγματικός

Ancient Greek

Etymology

From πρᾶγμα (pragma, “a thing done, a fact”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /praɡmatikós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /praɣmatikós/

• (4th AD Koine): IPA: /praɣmatikós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /praɣmatikós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /pɾaɣmatikós/

Adjective

πραγματικός m, πραγματική f, πραγματικόν n; first/second declension; (pragmatikos)

1. fit for action or business; businesslike, statesmanlike
   1. (substantive) agent, attorney
2. (of things);
   1. (of history) political (including military)
   2. (of speech or action) able, prudent, statesmanlike
3. relating to subject-matter
   1. relating to fact
   2. material (opposed to formal, verbal)
4. (magic) effective spell
5. troublesome, formidable (of a citadel)

Inflection

    First and second declension of πραγματικός, πραγματική, πραγματικόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πραγματικός	πραγματική	πραγματικόν		πραγματικώ	πραγματικά	πραγματικώ		πραγματικοί	πραγματικαί	πραγματικά
Genitive	πραγματικοῦ	πραγματικῆς	πραγματικοῦ		πραγματικοῖν	πραγματικαῖν	πραγματικοῖν		πραγματικῶν	πραγματικῶν	πραγματικῶν
Dative	πραγματικῷ	πραγματικῇ	πραγματικῷ		πραγματικοῖν	πραγματικαῖν	πραγματικοῖν		πραγματικοῖς	πραγματικαῖς	πραγματικοῖς
Accusative	πραγματικόν	πραγματικήν	πραγματικόν		πραγματικώ	πραγματικά	πραγματικώ		πραγματικούς	πραγματικάς	πραγματικά
Vocative	πραγματικέ	πραγματική	πραγματικόν		πραγματικώ	πραγματικά	πραγματικώ		πραγματικοί	πραγματικαί	πραγματικά

References

• πραγματικός in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940

---

Greek

Adjective

πραγματικός m  (pragmatikós)   feminine πραγματική, neuter πραγματικό

1. real, factual, actual (having physical existence)

Declension

positive forms of πραγματικός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πραγματικός	πραγματική	πραγματικό	πραγματικοί	πραγματικές	πραγματικά
genitive	πραγματικού	πραγματικής	πραγματικού	πραγματικών	πραγματικών	πραγματικών
accusative	πραγματικό	πραγματική	πραγματικό	πραγματικούς	πραγματικές	πραγματικά
vocative	πραγματικέ	πραγματική	πραγματικό	πραγματικοί	πραγματικές	πραγματικά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο πραγματικός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο πραγματικός", etc)

Derived terms

• πραγματιστής m (pragmatistís, “pragmatist”)
• πραγματίστρια f (pragmatístria, “pragmatist”)
• πραγματικός αριθμός m (pragmatikós arithmós, "real number")

Antonyms

• φανταστικός (fantastikós, “imaginary”)