ηθικός

Greek

Adjective

ηθικός m  (ithikós)   feminine ηθική, neuter ηθικό

1. moral
2. ethical
3. virtuous

Declension

positive forms of ηθικός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ηθικός	ηθική	ηθικό	ηθικοί	ηθικές	ηθικά
genitive	ηθικού	ηθικής	ηθικού	ηθικών	ηθικών	ηθικών
accusative	ηθικό	ηθική	ηθικό	ηθικούς	ηθικές	ηθικά
vocative	ηθικέ	ηθική	ηθικό	ηθικοί	ηθικές	ηθικά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο ηθικός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο ηθικός", etc)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ηθικότερος	ηθικότερη	ηθικότερο	ηθικότεροι	ηθικότερες	ηθικότερα
genitive	ηθικότερου	ηθικότερης	ηθικότερου	ηθικότερων	ηθικότερων	ηθικότερων
accusative	ηθικότερο	ηθικότερη	ηθικότερο	ηθικότερους	ηθικότερες	ηθικότερα
vocative	ηθικότερε	ηθικότερη	ηθικότερο	ηθικότεροι	ηθικότερες	ηθικότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ηθικότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ηθικότατος	ηθικότατη	ηθικότατο	ηθικότατοι	ηθικότατες	ηθικότατα
genitive	ηθικότατου	ηθικότατης	ηθικότατου	ηθικότατων	ηθικότατων	ηθικότατων
accusative	ηθικότατο	ηθικότατη	ηθικότατο	ηθικότατους	ηθικότατες	ηθικότατα
vocative	ηθικότατε	ηθικότατη	ηθικότατο	ηθικότατοι	ηθικότατες	ηθικότατα

Related terms

• ηθικό n (ithikó, “morale”)
• ηθική f (ithikí, “ethics”)