νόμος

See also νομός

Ancient Greek

Etymology

From νέμω (nemō, “I distribute”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /nómos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /nómos/

• (4th AD Koine): IPA: /nómos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /nómos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /nómos/

Noun

νόμος (genitive νόμου) m, second declension; (nomos)

1. custom
2. law, ordinance
3. ancient type of song

Derived terms

• ἀνομία
• ἄνομος
• οἰκονομία
• νομοθέτης

Inflection

Second declension of νόμος, νόμου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	νόμος	νόμω	νόμοι
Genitive	νόμου	νόμοιν	νόμων
Dative	νόμῳ	νόμοιν	νόμοις
Accusative	νόμον	νόμω	νόμους
Vocative	νόμε	νόμω	νόμοι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3551

---

Greek

Noun

νόμος (nómos) m,   plural νόμοι

1. law, rule, code

   Ο λόγος της ήταν νόμος.

   Her word was law.

2. nome (type of musical composition in ancient Greece)

Declension

declension of νόμος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	νόμος	νόμοι
genitive (γενική)	νόμου	νόμων
accusative (αιτιατική)	νόμο	νόμους
vocative (κλητική)	νόμε	νόμοι

Derived terms

• τσιμπίδα του νόμου f (tsimpída tou nómou, “long arm of the law”)