τελευταίος

Greek

Etymology

From τελευταῖος (teleutaios, “last”), from τελευτή (teleutē, “end”) + desinence -αῖος.

Adjective

τελευταίος m  (telefteós)   feminine τελευταία, neuter τελευταίο

1. last.
2. recent, latest.
3. the lowest.
4. the least important, the least effective.
5. latter.

Declension

positive forms of τελευταίος

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	τελευταίος	τελευταία	τελευταίο	τελευταίοι	τελευταίες	τελευταία
genitive	τελευταίου	τελευταίας	τελευταίου	τελευταίων	τελευταίων	τελευταίων
accusative	τελευταίο	τελευταία	τελευταίο	τελευταίους	τελευταίες	τελευταία
vocative	τελευταίε	τελευταία	τελευταίο	τελευταίοι	τελευταίες	τελευταία
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο τελευταίος", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο τελευταίος", etc)