aangorden

Dutch

Verb

aangorden

1. (reflexive) to bestir oneself

Conjugation

Conjugation of aangorden (weak, separable)

infinitive	aangorden
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	gord aan	gordde aan	aangord	aangordde
2nd person singular	gordt aan	gordde aan	aangordt	aangordde
3rd person singular	gordt aan	gordde aan	aangordt	aangordde
plural	gorden aan	gordden aan	aangorden	aangordden
subjunctive sing.1	gorde aan	gordde aan	aangorde	aangordde
subjunctive plur.1	gorden aan	gordden aan	aangorden	aangordden
imperative sing.	gord aan
imperative plur.1	gordt aan
participles	aangordend	(hebben) aangegord
1)Archaic.