aanvallen

Dutch

Etymology

aan +‎ vallen

Pronunciation

• audio

  (file)

Verb

aanvallen

1. To attack.

Conjugation

Conjugation of aanvallen (strong class 7, separable)

infinitive	aanvallen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	val aan	viel aan	aanval	aanviel
2nd person singular	valt aan	viel aan	aanvalt	aanviel
2nd person sing. (gij)	valt aan	vielt aan	aanvalt	aanvielt
3rd person singular	valt aan	viel aan	aanvalt	aanviel
plural	vallen aan	vielen aan	aanvallen	aanvielen
subjunctive sing.1	valle aan	viele aan	aanvalle	aanviele
subjunctive plur.1	vallen aan	vielen aan	aanvallen	aanvielen
imperative sing.	val aan
imperative plur.1	valt aan
participles	aanvallend	(hebben) aangevallen
1)Archaic.

Related terms

• aanval
• aanvaller

Noun

aanvallen

1. plural form of aanval

Anagrams

• vallen aan