ablativ
Czech
Pronunciation
- IPA: /ablatɪf/
Noun
ablativ m
Declension
declension of ablativ
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ablativ | ablativy |
| genitive | ablativu | ablativů |
| dative | ablativu | ablativům |
| accusative | ablativ | ablativy |
| vocative | ablative | ablativy |
| locative | ablativu | ablativech |
| instrumental | ablativem | ablativy |
Danish
Etymology
From French ablatif (“the ablative case”), from Latin ablativus (“the ablative case”), from Latin ablātus (“taken away”), from Latin auferō (“I take away”).
Noun
ablativ c (singular definite ablativen, not used in plural form)
- (grammar) the ablative case
Serbo-Croatian
Etymology
From Latin ablativus.
Noun
ȁblativ m (Cyrillic spelling а̏блатив)
Declension
declension of ablativ
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ablativ | ablativi |
| genitive | ablativa | ablativa |
| dative | ablativu | ablativima |
| accusative | ablativ | ablative |
| vocative | ablative | ablativi |
| locative | ablativu | ablativima |
| instrumental | ablativom | ablativima |
Swedish
Etymology
From French ablatif (“the ablative case”), from Latin ablativus (“the ablative case”), from Latin ablātus (“taken away”), from Latin auferō (“I take away”).
Noun
ablativ c
- (grammar) the grammatical case ablative
Declension
Declension of ablativ
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| Common | indefinite | definite | indefinite | definite |
| nominative | ablativ | ablativen | ablativer | ablativerna |
| genitive | ablativs | ablativens | ablativers | ablativernas |
Related terms
- ablativform
References
- ablativ in Svenska Akademiens ordlista över svenska språket (8th ed., 1923)