beëindigen

Dutch

Pronunciation

• IPA: /bəˈɛi̯ndəɣə(n)/

Verb

beëindigen

1. to finish, conclude

Conjugation

Conjugation of beëindigen (weak, prefixed)

infinitive	beëindigen
	present tense	past tense
1st person singular	beëindig	beëindigde
2nd person singular	beëindigt	beëindigde
3rd person singular	beëindigt	beëindigde
plural	beëindigen	beëindigden
subjunctive sing.1	beëindige	beëindigde
subjunctive plur.1	beëindigen	beëindigden
imperative sing.	beëindig
imperative plur.1	beëindigt
participles	beëindigend	(hebben) beëindigd
1)Archaic.