dativ
Romanian
Etymology
Borrowed from Latin dativus.
Noun
- the dative case
Declension
declension of dativ
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| gender n | indefinite articulation | definite articulation | indefinite articulation | definite articulation |
| nominative/accusative | un dativ | dativul | niște dative | dativele |
| genitive/dative | unui dativ | dativului | unor dative | dativelor |
Serbo-Croatian
Noun
dátīv m (Cyrillic spelling да́тӣв)
- the dative case
Declension
declension of dativ
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dativ | dativi |
| genitive | dativa | dativa |
| dative | dativu | dativima |
| accusative | dativ | dative |
| vocative | dative | dativi |
| locative | dativu | dativima |
| instrumental | dativom | dativima |
Swedish
Etymology
Borrowed from Latin dativus (appropriate to giving), from dare (to give).
Pronunciation
- IPA: /ˈdɑːtiːv/, /ˈdɑːˌtiːv/
Noun
dativ n
- the grammatical case dative
Declension
Declension of dativ
Hypernyms
See also
- Compounds
- dativobjekt