Etymology
From inter + misceō (“mix”).
Pronunciation
Verb
present active intermisceō, present infinitive intermiscēre, perfect active intermiscuī, supine intermixtum.
- I mix among, intermix, intermingle.
Inflection
- The fourth principal part may be intermixtum or intermistum.
| indicative |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
intermisceō |
intermiscēs |
intermiscet |
intermiscēmus |
intermiscētis |
intermiscent |
|---|
| future |
intermiscēbō |
intermiscēbis |
intermiscēbit |
intermiscēbimus |
intermiscēbitis |
intermiscēbunt |
|---|
| imperfect |
intermiscēbam |
intermiscēbās |
intermiscēbat |
intermiscēbāmus |
intermiscēbātis |
intermiscēbant |
|---|
| perfect |
intermiscuī |
intermiscuistī |
intermiscuit |
intermiscuimus |
intermiscuistis |
intermiscuērunt |
|---|
| future perfect |
intermiscuerō |
intermiscueris |
intermiscuerit |
intermiscuerimus |
intermiscueritis |
intermiscuerint |
|---|
| pluperfect |
intermiscueram |
intermiscuerās |
intermiscuerat |
intermiscuerāmus |
intermiscuerātis |
intermiscuerant |
|---|
| passive |
present |
intermisceor |
intermiscēris |
intermiscētur |
intermiscēmur |
intermiscēminī |
intermiscentur |
|---|
| future |
intermiscēbor |
intermiscēberis |
intermiscēbitur |
intermiscēbimur |
intermiscēbiminī |
intermiscēbuntur |
|---|
| imperfect |
intermiscēbar |
intermiscēbāris |
intermiscēbātur |
intermiscēbāmur |
intermiscēbāminī |
intermiscēbantur |
|---|
| perfect |
Use intermixtus m, intermixta f, intermixtum n followed by the present indicative of sum. |
|---|
| future perfect |
Use intermixtus m, intermixta f, intermixtum n followed by the future indicative of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use intermixtus m, intermixta f, intermixtum n followed by the imperfect indicative of sum. |
|---|
| subjunctive |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
intermisceam |
intermisceās |
intermisceat |
intermisceāmus |
intermisceātis |
intermisceant |
|---|
| imperfect |
intermiscērem |
intermiscērēs |
intermiscēret |
intermiscērēmus |
intermiscērētis |
intermiscērent |
|---|
| perfect |
intermiscuerim |
intermiscuerīs |
intermiscuerit |
intermiscuerīmus |
intermiscuerītis |
intermiscuerint |
|---|
| pluperfect |
intermiscuissem |
intermiscuissēs |
intermiscuisset |
intermiscuissēmus |
intermiscuissētis |
intermiscuissent |
|---|
| passive |
present |
intermiscear |
intermisceāris |
intermisceātur |
intermisceāmur |
intermisceāminī |
intermisceantur |
|---|
| imperfect |
intermiscērer |
intermiscērēris |
intermiscērētur |
intermiscērēmur |
intermiscērēminī |
intermiscērentur |
|---|
| perfect |
Use intermixtus m, intermixta f, intermixtum n followed by the present subjunctive of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use intermixtus m, intermixta f, intermixtum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
|---|
| imperatives |
active |
passive |
|---|
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|---|
|
singular |
intermiscē |
intermiscētō |
intermiscētō |
intermiscēre |
intermiscētor |
intermiscētor |
|---|
| plural |
intermiscēte |
intermiscētōte |
intermiscentō |
intermiscēminī |
— |
intermiscentor |
|---|
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
|---|
| infinitives |
intermiscēre |
intermiscuisse |
intermixtūrus esse |
intermiscērī |
intermixtus esse |
intermixtum īrī |
|---|
| participles |
intermiscēns (intermiscentis) |
— |
intermixtūrus-ra, -rum |
— |
intermixtus-a, -um |
intermiscendus-nda, -ndum |
|---|
Derived terms
- intermistus / intermixtus
Related terms
References
- intermisceo in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879