klieven
Dutch
Etymology
From Old Dutch *kliovan, from Proto-Germanic *kleubaną, from Proto-Indo-European *glewbʰ-. Cognate with English cleave, German klieben, Swedish klyva.
Pronunciation
- Rhymes: -ivən
Verb
klieven
Conjugation
Conjugation of klieven (strong class 2)
| infinitive | klieven | |||
|---|---|---|---|---|
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | klief | kloof | ||
| 2nd person singular | klieft | kloof | ||
| 2nd person sing. (gij) | klieft | klooft | ||
| 3rd person singular | klieft | kloof | ||
| plural | klieven | kloven | ||
| subjunctive sing.1 | klieve | klove | ||
| subjunctive plur.1 | klieven | kloven | ||
| imperative sing. | klief | |||
| imperative plur.1 | klieft | |||
| participles | klievend | (hebben) gekloven | ||
| 1)Archaic. | ||||
Synonyms
- (to cleave): kloven
Related terms
Read in another language
This page is available in 3 languages