limus
Latin
Pronunciation
Etymology 1
Adjective
līmus m (feminine līma, neuter līmum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | līmus | līma | līmum | līmī | līmae | līma | |
| genitive | līmī | līmae | līmī | līmōrum | līmārum | līmōrum | |
| dative | līmō | līmae | līmō | līmīs | līmīs | līmīs | |
| accusative | līmum | līmam | līmum | līmōs | līmās | līma | |
| ablative | līmō | līmā | līmō | līmīs | līmīs | līmīs | |
| vocative | līme | līma | līmum | līmī | līmae | līma | |
Derived terms
Etymology 2
From Proto-Indo-European *(s)ley- (“slime, slimy, sticky, slippery”). Cognates include Sanskrit लिनाति (lināti, “sticks, stays, adheres to; slips into, disappears”), Russian слимак (slimak, “snail”), Old Church Slavonic слина (slina, “spittle”), Old Irish sligim (“to smear”), leinam (“I follow”, literally “I stick to”), Irish lean, Welsh llyfn (“smooth”), Ancient Greek λεῖμαξ (leimax, “snail”), λίμνη (límnē, “marsh, pool, lake”), αλινειν (alinein, “to anoint, besmear”), Latin linere (“to daub, besmear, rub out, erase”).
Noun
līmus (genitive līmī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | līmus | līmī |
| genitive | līmī | līmōrum |
| dative | līmō | līmīs |
| accusative | līmum | līmōs |
| ablative | līmō | līmīs |
| vocative | līme | līmī |
Derived terms
Related terms
Descendants
Etymology 3
Perhaps from ligō (“tie, bind”)
Noun
līmus (genitive līmī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | līmus | līmī |
| genitive | līmī | līmōrum |
| dative | līmō | līmīs |
| accusative | līmum | līmōs |
| ablative | līmō | līmīs |
| vocative | līme | līmī |
Derived terms
- līmocinctus