omzetten

Dutch

Etymology

om + zetten

Verb

omzetten

1. to turn, to flip
2. to convert
3. to cast (change the type of a variable)

Conjugation

Conjugation of omzetten (weak, separable)

infinitive	omzetten
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	zet om	zette om	omzet	omzette
2nd person singular	zet om	zette om	omzet	omzette
3rd person singular	zet om	zette om	omzet	omzette
plural	zetten om	zetten om	omzetten	omzetten
subjunctive sing.1	zette om	zette om	omzette	omzette
subjunctive plur.1	zetten om	zetten om	omzetten	omzetten
imperative sing.	zet om
imperative plur.1	zet om
participles	omzettend	(hebben) omgezet
1)Archaic.

Derived terms

• omzetting

Anagrams

• zetten om