piec

See also pięć

Kashubian

Etymology

From Proto-Slavic *pektь.

Noun

piec m

1. stove, furnace

---

Polish

Etymology 1

From Proto-Slavic *pektь.

Noun

piec m

1. fire (heater or stove)

Declension

    declension of piec

	singular	plural
nominative	piec	piece
genitive	pieca	pieców
dative	piecowi	piecom
accusative	piec	piece
instrumental	piecem	piecami
locative	piecu	piecach
vocative	piecu	piece

Etymology 2

From Proto-Slavic *pekti, from Proto-Indo-European *pekʷ-.

Verb

piec  imperf  (perfective upiec)

1. bake (to cook in an oven)

Conjugation

  Conjugation of piec   imperf  

		singular			plural
	pers.	m	f	n	personal m	f / n / non-personal m
infinitive		piec
present tense	1st	piekę			pieczemy
	2nd	pieczesz			pieczecie
	3rd	piecze			pieką
past tense	1st	piekłem	piekłam		piekliśmy	piekłyśmy
	2nd	piekłeś	piekłaś		piekliście	piekłyście
	3rd	piekł	piekła	piekło	piekli	piekły
future tense	1st	będę piekł1	będę piekła1		będziemy piekli1	będziemy piekły1
	2nd	będziesz piekł1	będziesz piekła1		będziecie piekli1	będziecie piekły1
	3rd	będzie piekł1	będzie piekła1	będzie piekło1	będą piekli1	będą piekły1
conditional	1st	piekłbym	piekłabym		pieklibyśmy	piekłybyśmy
	2nd	piekłbyś	piekłabyś		pieklibyście	piekłybyście
	3rd	piekłby	piekłaby	piekłoby	piekliby	piekłyby
imperative	1st	—			pieczmy
	2nd	piecz			pieczcie
	3rd	niech piecze			niech pieką
active adjectival participle		piekący	piekąca	piekące	piekący	piekące
passive adjectival participle		pieczony	pieczona	pieczone	pieczeni	pieczone
present adverbial participle		piekąc
impersonal past		pieczono
verbal noun		pieczenie
1   or: będę piec, będziesz piec etc.