rinc
Irish
Pronunciation
- IPA: [ɾˠɪɲc]
Etymology 1
Verb
rinc (present analytic rinceann, future analytic rincfidh, verbal noun rince, past participle rincthe)
- to dance
Conjugation
First Conjugation (A)
| singular | plural | autonomous | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | rincim | rinceann tú; rincir† |
rinceann sé, sí | rincimid | rinceann sibh | rinceann siad; rincid† |
rinctear | |
| past | rinc mé; rinceas† |
rinc tú; rincis† |
rinc sé, sí | rinceamar | rinc sibh; rinceabhair† |
rinc siad; rinceadar† |
rinceadh | ||
| future | rincfidh mé; rincfead† |
rincfidh tú; rincfir† |
rincfidh sé, sí | rincfimid; rincfeam† |
rincfidh sibh | rincfidh siad; rincfid† |
rincfear | ||
| past habitual | rincinn | rincteá | rinceadh sé, sí | rincimis | rinceadh sibh | rincidís | rinctí | ||
| imperative | rincim | rinc | rinceadh sé, sí | rincimis | rincigí | rincidís | rinctear | ||
| conditional | rincfinn | rincfeá | rincfeadh sé, sí | rincfimis | rincfeadh sibh | rincfidís | rincfí | ||
| subjunctive | present | rince mé; rincead† |
rince tú; rincir† |
rince sé, sí | rincimid | rince sibh | rince siad; rincid† |
rinctear | |
| past | rincinn | rincteá | rinceadh sé, sí | rincimis | rinceadh sibh | rincidís | rinctí | ||
| verbal noun | rince | ||||||||
| past participle | rincthe | ||||||||
† Dialect form
Etymology 2
From English rink.
Noun
rinc f (genitive rince, nominative plural rinceanna)
Declension
Declension of rinc
Second declension
|
Bare forms
|
Forms with the definite article
|
Old English
Etymology
Cognate with Old Saxon rink, Old Norse rekkr.
Pronunciation
- IPA: /riŋk/
Noun
rinc m
Declension
Declension of rinc (strong a-stem)
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| nominative | rinc | rincas |
| accusative | rinc | rincas |
| genitive | rinces | rinca |
| dative | rince | rincum |