Last modified on 30 March 2014, at 16:26

uitgaan

AfrikaansEdit

EtymologyEdit

From Dutch uitgaan.

VerbEdit

uitgaan (present gaan uit, present participle uitganende, past participle uitgegaan)

  1. go out; exit

AntonymsEdit


DutchEdit

PronunciationEdit

EtymologyEdit

uit +‎ gaan

VerbEdit

uitgaan (past singular ging uit, past participle uitgegaan)

  1. to go out
  2. to turn off
  3. to expire, to break up (of a relationship)

ConjugationEdit

Derived termsEdit

AnagramsEdit