vervangen

Dutch

Etymology

ver- +‎ vangen.

Pronunciation

• IPA: /vərˈvɑŋə(n)/

Verb

vervangen

1. to replace, substitute

Conjugation

Conjugation of vervangen (strong class 7, prefixed)

infinitive	vervangen
	present tense	past tense
1st person singular	vervang	verving
2nd person singular	vervangt	verving
2nd person sing. (gij)	vervangt	vervingt
3rd person singular	vervangt	verving
plural	vervangen	vervingen
subjunctive sing.1	vervange	vervinge
subjunctive plur.1	vervangen	vervingen
imperative sing.	vervang
imperative plur.1	vervangt
participles	vervangend	(hebben) vervangen
1)Archaic.

Derived terms

vervangbaar vervanging vervanger