verwijzen

Dutch

Etymology

ver- +‎ wijzen

Pronunciation

• Rhymes: -ɛi̯zən

Verb

verwijzen

1. to refer (to)

Conjugation

Conjugation of verwijzen (strong class 1, prefixed)

infinitive	verwijzen
	present tense	past tense
1st person singular	verwijs	verwees
2nd person singular	verwijst	verwees
2nd person sing. (gij)	verwijst	verweest
3rd person singular	verwijst	verwees
plural	verwijzen	verwezen
subjunctive sing.1	verwijze	verweze
subjunctive plur.1	verwijzen	verwezen
imperative sing.	verwijs
imperative plur.1	verwijst
participles	verwijzend	(hebben) verwezen
1)Archaic.

Anagrams

• everzwijn