önder
Turkish
editEtymology
editNeologism, coined as part of Atatürk’s language reforms, from the locative önde of ön (“front”) + -r, with the form probably also influenced by the earlier loan lider or by the Persian suffix ـدار (-dâr), compare Turkish dindar.
Pronunciation
editNoun
editönder (definite accusative önderi, plural önderler)
- leader
- Synonym: lider
- 1934 November 26, Ismet Inonu, quotee, “Ulu Önderin soy adları”, in Hakkın Sesi, page 1:
- Düşündük ki soy adı kanunu tatbik olunurken Büyuk Önderin taşiyacağı adı tayin Büyük meclisin borcudur. Bu kanunla Atatürk adını teklif ediyoruz.
- (please add an English translation of this quotation)
Descendants
edit- → Azerbaijani: öndər
References
edit- Nişanyan, Sevan (2002–) “önder”, in Nişanyan Sözlük
- Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 123