Open main menu

Wiktionary β

Contents

AzerbaijaniEdit

Other scripts
Cyrillic өн
Roman ön
Perso-Arabic اؤن

EtymologyEdit

Cognate with Old Turkic [script needed] (öŋ, front, face).

NounEdit

ön (definite accusative önü, plural önlər)

  1. front

DeclensionEdit


HungarianEdit

PronunciationEdit

PronounEdit

ön

  1. (personal) you (formal)

DeclensionEdit

Inflection (stem in -ö-, front rounded harmony)
singular plural
nominative ön önök
accusative önt önöket
dative önnek önöknek
instrumental önnel önökkel
causal-final önért önökért
translative önné önökké
terminative önig önökig
essive-formal önként önökként
essive-modal
inessive önben önökben
superessive önön önökön
adessive önnél önöknél
illative önbe önökbe
sublative önre önökre
allative önhöz önökhöz
elative önből önökből
delative önről önökről
ablative öntől önöktől

Derived termsEdit

(Compound words):

See alsoEdit


SwedishEdit

NounEdit

ön

  1. indefinite plural of ö
  2. definite singular of ö

TurkishEdit

EtymologyEdit

From Old Turkic [script needed] (öŋ), from Proto-Turkic [Term?].

NounEdit

ön (definite accusative önü, plural önler)

  1. front

DeclensionEdit

Inflection
Nominative ön
Definite accusative önü
Singular Plural
Nominative ön önler
Definite accusative önü önleri
Dative öne önlere
Locative önde önlerde
Ablative önden önlerden
Genitive önün önlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular önüm önlerim
2nd singular önün önlerin
3rd singular önü önleri
1st plural önümüz önlerimiz
2nd plural önünüz önleriniz
3rd plural önleri önleri

AntonymsEdit