ίσαλος
Greek
editEtymology
editLearnedly from ίσ(ος) (ís(os)) + Ancient Greek ἅλ(ς) (hál(s), “sea”) + -ος (-os), analogously to ύφαλος (ýfalos).[1]
Pronunciation
editAdjective
editίσαλος • (ísalos) m (feminine ίσαλος or ίσαλη, neuter ίσαλο)
Usage notes
edit- Used almost exclusively in the context of ίσαλος γραμμή f (ísalos grammí, “waterline”).
Declension
editDeclension of ίσαλος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ίσαλος • | ίσαλος • / ίσαλη • | ίσαλο • | ίσαλοι • | ίσαλοι • / ίσαλες • | ίσαλα • |
genitive | ισάλου • / ίσαλου • | ισάλου • / ίσαλης • | ισάλου • / ίσαλου • | ισάλων • / ίσαλων • | ισάλων • / ίσαλων • | ισάλων • / ίσαλων • |
accusative | ίσαλο • | ίσαλο • / ίσαλη • | ίσαλο • | ισάλους • / ίσαλους • | ισάλους • / ίσαλες • | ίσαλα • |
vocative | ίσαλε • | ίσαλε • / ίσαλη • | ίσαλο • | ίσαλοι • | ίσαλοι • / ίσαλες • | ίσαλα • |
References
edit- ^ ίσαλος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language