ακρογωνιαίος
See also: ἀκρογωνιαῖος
Greek
Etymology
Learnedly, from Hellenisti Koine Greek ἀκρογωνιαῖος (akrogōniaîos).[1] By surface analysis, ακρο- (akro-, “edge, tip”) + γωνιαίος (goniaíos, “angle related”)
Pronunciation
Adjective
ακρογωνιαίος • (akrogoniaíos) m (feminine ακρογωνιαία, neuter ακρογωνιαίο)
- (figurative) fundamental found chiefly in the masculine gender in the phrase:
- ακρογωνιαίος λίθος (akrogoniaíos líthos, “cornerstone, quoin”)
- (literal) referring to a cornerstone
Declension
Declension of ακρογωνιαίος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ακρογωνιαίος • | ακρογωνιαία • | ακρογωνιαίο • | ακρογωνιαίοι • | ακρογωνιαίες • | ακρογωνιαία • |
genitive | ακρογωνιαίου • | ακρογωνιαίας • | ακρογωνιαίου • | ακρογωνιαίων • | ακρογωνιαίων • | ακρογωνιαίων • |
accusative | ακρογωνιαίο • | ακρογωνιαία • | ακρογωνιαίο • | ακρογωνιαίους • | ακρογωνιαίες • | ακρογωνιαία • |
vocative | ακρογωνιαίε • | ακρογωνιαία • | ακρογωνιαίο • | ακρογωνιαίοι • | ακρογωνιαίες • | ακρογωνιαία • |
Derived terms
- ακρογωνιαίος λίθος m (akrogoniaíos líthos, “cornerstone”)
Related terms
References
- ^ ακρογωνιαίος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language