ιεραρχικός
Greek
editEtymology
editLearned borrowing from Byzantine Greek ιεραρχικός (ierarkhikós). By surface analysis, ιεραρχ(ία) (ierarch(ía)) + -ικός (-ikós).[1]
Adjective
editιεραρχικός • (ierarchikós) m (feminine ιεραρχική, neuter ιεραρχικό)
Declension
editDeclension of ιεραρχικός
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ιεραρχικός • | ιεραρχική • | ιεραρχικό • | ιεραρχικοί • | ιεραρχικές • | ιεραρχικά • |
genitive | ιεραρχικού • | ιεραρχικής • | ιεραρχικού • | ιεραρχικών • | ιεραρχικών • | ιεραρχικών • |
accusative | ιεραρχικό • | ιεραρχική • | ιεραρχικό • | ιεραρχικούς • | ιεραρχικές • | ιεραρχικά • |
vocative | ιεραρχικέ • | ιεραρχική • | ιεραρχικό • | ιεραρχικοί • | ιεραρχικές • | ιεραρχικά • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ιεραρχικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ιεραρχικός, etc.) |
Derived terms
edit- ιεραρχικά (ierarchiká, adverb)
- (learned) ιεραρχικώς (ierarchikós, adverb)
References
edit- ^ ιεραρχικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language