λεπταλέος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom λεπτός (leptós, “thin”), from λέπω (lépō, “to peel”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /lep.ta.lé.os/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /lep.taˈle.os/
- (4th CE Koine) IPA(key): /lep.taˈle.os/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /lep.taˈle.os/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /lep.taˈle.os/
Adjective
editλεπταλέος • (leptaléos) m (feminine λεπταλέα, neuter λεπταλέον); first/second declension
Inflection
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | λεπταλέος leptaléos |
λεπταλέᾱ leptaléā |
λεπταλέον leptaléon |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέᾱ leptaléā |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέοι leptaléoi |
λεπταλέαι leptaléai |
λεπταλέᾰ leptaléa | |||||
Genitive | λεπταλέου leptaléou |
λεπταλέᾱς leptaléās |
λεπταλέου leptaléou |
λεπταλέοιν leptaléoin |
λεπταλέαιν leptaléain |
λεπταλέοιν leptaléoin |
λεπταλέων leptaléōn |
λεπταλέων leptaléōn |
λεπταλέων leptaléōn | |||||
Dative | λεπταλέῳ leptaléōi |
λεπταλέᾳ leptaléāi |
λεπταλέῳ leptaléōi |
λεπταλέοιν leptaléoin |
λεπταλέαιν leptaléain |
λεπταλέοιν leptaléoin |
λεπταλέοις leptaléois |
λεπταλέαις leptaléais |
λεπταλέοις leptaléois | |||||
Accusative | λεπταλέον leptaléon |
λεπταλέᾱν leptaléān |
λεπταλέον leptaléon |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέᾱ leptaléā |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέους leptaléous |
λεπταλέᾱς leptaléās |
λεπταλέᾰ leptaléa | |||||
Vocative | λεπταλέε leptalée |
λεπταλέᾱ leptaléā |
λεπταλέον leptaléon |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέᾱ leptaléā |
λεπταλέω leptaléō |
λεπταλέοι leptaléoi |
λεπταλέαι leptaléai |
λεπταλέᾰ leptaléa | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
λεπταλέως leptaléōs |
λεπταλεώτερος leptaleṓteros |
λεπταλεώτᾰτος leptaleṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
edit- “λεπταλέος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press