πταισματοδίκης
Greek
editEtymology
editπταίσμα (ptaísma, “infraction”) + -δίκης (-díkis, “trial president”). First attested 1833.
Pronunciation
editNoun
editπταισματοδίκης • (ptaismatodíkis) m or f (plural πταισματοδίκες)
- (law) magistrate, justice of the peace (presiding judge that tries minor offences/infractions)
- Ο πταισματοδίκης τον έβαλε δέκα μέρες στη φυλακή.
- O ptaismatodíkis ton évale déka méres sti fylakí.
- The magistrate put him in jail for ten days.
Declension
editDeclension of πταισματοδίκης
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | πταισματοδίκης • | πταισματοδίκες • | |
genitive | πταισματοδίκη • | πταισματοδικών • | |
accusative | πταισματοδίκη • | πταισματοδίκες • | |
vocative | πταισματοδίκη • | πταισματοδίκες • | |
Feminine genitive singular πταισματοδίκου • |
Synonyms
edit- δικαστής m or f (dikastís, “judge”)
Related terms
edit- πταισματοδικείο m or f (ptaismatodikeío, “magistrate's court”)
Related terms
edit- πλημμελειοδίκης m or f (plimmeleiodíkis, “lower criminal court judge”)
- κακουργιοδίκης n or f (kakourgiodíkis, “higher criminal court judge”)