σαρδόνυξ
Ancient Greek
editEtymology
editσάρδιον (sárdion) + ὄνυξ (ónux)
Noun
editσαρδόνυξ • (sardónux) m (genitive σαρδόνῠχος); third declension
Declension
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ σαρδόνῠξ ho sardónux |
τὼ σαρδόνῠχε tṑ sardónukhe |
οἱ σαρδόνῠχες hoi sardónukhes | ||||||||||
Genitive | τοῦ σαρδόνῠχος toû sardónukhos |
τοῖν σαρδονῠ́χοιν toîn sardonúkhoin |
τῶν σαρδονῠ́χων tôn sardonúkhōn | ||||||||||
Dative | τῷ σαρδόνῠχῐ tôi sardónukhi |
τοῖν σαρδονῠ́χοιν toîn sardonúkhoin |
τοῖς σαρδόνῠξῐ / σαρδόνῠξῐν toîs sardónuxi(n) | ||||||||||
Accusative | τὸν σαρδόνῠχᾰ tòn sardónukha |
τὼ σαρδόνῠχε tṑ sardónukhe |
τοὺς σαρδόνῠχᾰς toùs sardónukhas | ||||||||||
Vocative | σαρδόνῠξ sardónux |
σαρδόνῠχε sardónukhe |
σαρδόνῠχες sardónukhes | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- Latin: sardonyx
- Greek: σαρδόνυχας (sardónychas)
References
edit- “σαρδόνυξ”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- G4557 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible