χαρμολύπη
Greek
editEtymology
editLearned borrowing from Byzantine Greek χαρμολύπη (kharmolúpē). From χάρμ(α) (chárm(a), “joy”) + -ο- (-o-) + λύπη (lýpi, “grieve”).
Pronunciation
editNoun
editχαρμολύπη • (charmolýpi) f (plural χαρμολύπες)
Declension
editDeclension of χαρμολύπη
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | χαρμολύπη • | χαρμολύπες • | |
genitive | χαρμολύπης • | χαρμολυπών • | |
accusative | χαρμολύπη • | χαρμολύπες • | |
vocative | χαρμολύπη • | χαρμολύπες • | |
Usually in the singular. |
Further reading
edit- χαρμολύπη, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language