ااجماق
Karakhanid
editEtymology
editInherited from Proto-Turkic *āč- (“to be hungry”).[1][2]
Cognate with Old Turkic 𐰀𐰲 (āč-), Yakut аас (aas).
Verb
editااجْماقْ (āčmāq) (third-person singular aorist ااجارْ (āčār))
- (intransitive) to hunger, be hungry
- اَرْ آجْتٖى ― Er āčtï̄. ― The man got hungry.
References
edit- ^ Clauson, Gerard (1972) “a:ç-”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, page 19
- ^ Tekin, Talât (1995) Türk Dillerinde Birincil Uzun Ünlüler [Primary Long Vowels in Turkic Languages] (Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi; 13)[1], Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı, →ISBN, page 171
Further reading
edit- al-Kashgarî, Mahmud (1072–1074) Besim Atalay, transl., Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi [Translation of the “Compendium of the languages of the Turks”] (Türk Dil Kurumu Yayınları; 521) (in Turkish), 1985 edition, volume I, Ankara: Türk Tarih Kurmu Basımevi, published 1939–1943, page 172
- al-Kashgarî, Mahmud (1072–1074) Ercilasun, Ahmet B., Akkoyunlu Ziyat, transl., Kâşgarlı Mahmud Divanü Lûgat-it-Türk Giriş - Metin - Çeviri - Notlar - Dizin [Mahmud al-Kashgari's “Compendium of the languages of the Turks” Introduction - Texts - Translation - Notes - Index] (Türk Dil Kurumu Yayınları; 1120) (in Turkish), Ankara: Türk Tarih Kurmu Basımevi, published 2020, →ISBN, page 89