अधिप

Contents

SanskritEdit

NounEdit

अधिप ‎(adhi-pam

  1. ruler, commander, regent, king

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of अधिप
Nom. sg. अधिपः ‎(adhipaḥ)
Gen. sg. अधिपस्य ‎(adhipasya)
Singular Dual Plural
Nominative अधिपः ‎(adhipaḥ) अधिपौ ‎(adhipau) अधिपाः ‎(adhipāḥ)
Vocative अधिप ‎(adhipa) अधिपौ ‎(adhipau) अधिपाः ‎(adhipāḥ)
Accusative अधिपम् ‎(adhipam) अधिपौ ‎(adhipau) अधिपान् ‎(adhipān)
Instrumental अधिपेन ‎(adhipena) अधिपाभ्याम् ‎(adhipābhyām) अधिपैः ‎(adhipaiḥ)
Dative अधिपाय ‎(adhipāya) अधिपाभ्याम् ‎(adhipābhyām) अधिपेभ्यः ‎(adhipebhyaḥ)
Ablative अधिपात् ‎(adhipāt) अधिपाभ्याम् ‎(adhipābhyām) अधिपेभ्यः ‎(adhipebhyaḥ)
Genitive अधिपस्य ‎(adhipasya) अधिपयोः ‎(adhipayoḥ) अधिपानाम् ‎(adhipānām)
Locative अधिपे ‎(adhipe) अधिपयोः ‎(adhipayoḥ) अधिपेषु ‎(adhipeṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0021
Read in another language