कन्द

HindiEdit

PronunciationEdit

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /kənd̪/, [kə̃n̪d̪]

NounEdit

कन्द (kandm (Urdu spelling کند‎)

  1. Alternative spelling of कंद (kand)

DeclensionEdit


SanskritEdit

EtymologyEdit

From the root कन् (kan), from Proto-Indo-European *gnew- (a bundle; knot), from Proto-Indo-European *gen- (to pinch; clench; ball up). Compare Ancient Greek κονδός (kondós), Ancient Greek κόνδυλος (kóndulos).

PronunciationEdit

NounEdit

कन्द (kandam

  1. a bulbous or tuberous root , a bulb
  2. the bulbous root of Amorphophallus paeoniifolius (syn. Amorphophallus campanulatus)
  3. a lump, swelling, knot

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of कन्द (kanda)
Singular Dual Plural
Nominative कन्दः
kandaḥ
कन्दौ
kandau
कन्दाः / कन्दासः¹
kandāḥ / kandāsaḥ¹
Vocative कन्द
kanda
कन्दौ
kandau
कन्दाः / कन्दासः¹
kandāḥ / kandāsaḥ¹
Accusative कन्दम्
kandam
कन्दौ
kandau
कन्दान्
kandān
Instrumental कन्देन
kandena
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्दैः / कन्देभिः¹
kandaiḥ / kandebhiḥ¹
Dative कन्दाय
kandāya
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्देभ्यः
kandebhyaḥ
Ablative कन्दात्
kandāt
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्देभ्यः
kandebhyaḥ
Genitive कन्दस्य
kandasya
कन्दयोः
kandayoḥ
कन्दानाम्
kandānām
Locative कन्दे
kande
कन्दयोः
kandayoḥ
कन्देषु
kandeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Derived termsEdit

DescendantsEdit

  • Hindi: कंद (kand)
  • Marathi: कांदा (kāndā)
  • Punjabi: ਕੰਦ (kand)

ReferencesEdit