मध्यमपुरुष

SanskritEdit

NounEdit

मध्यमपुरुष ‎(madhyamá-puruṣam

  1. a particular personification
  2. (grammar) the second person in verbal conjugation, a termination of the second person

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of मध्यमपुरुष
Nom. sg. मध्यमपुरुषः ‎(madhyamapuruṣaḥ)
Gen. sg. मध्यमपुरुषस्य ‎(madhyamapuruṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative मध्यमपुरुषः ‎(madhyamapuruṣaḥ) मध्यमपुरुषौ ‎(madhyamapuruṣau) मध्यमपुरुषाः ‎(madhyamapuruṣāḥ)
Vocative मध्यमपुरुष ‎(madhyamapuruṣa) मध्यमपुरुषौ ‎(madhyamapuruṣau) मध्यमपुरुषाः ‎(madhyamapuruṣāḥ)
Accusative मध्यमपुरुषम् ‎(madhyamapuruṣam) मध्यमपुरुषौ ‎(madhyamapuruṣau) मध्यमपुरुषान् ‎(madhyamapuruṣān)
Instrumental मध्यमपुरुषेन ‎(madhyamapuruṣena) मध्यमपुरुषाभ्याम् ‎(madhyamapuruṣābhyām) मध्यमपुरुषैः ‎(madhyamapuruṣaiḥ)
Dative मध्यमपुरुषाय ‎(madhyamapuruṣāya) मध्यमपुरुषाभ्याम् ‎(madhyamapuruṣābhyām) मध्यमपुरुषेभ्यः ‎(madhyamapuruṣebhyaḥ)
Ablative मध्यमपुरुषात् ‎(madhyamapuruṣāt) मध्यमपुरुषाभ्याम् ‎(madhyamapuruṣābhyām) मध्यमपुरुषेभ्यः ‎(madhyamapuruṣebhyaḥ)
Genitive मध्यमपुरुषस्य ‎(madhyamapuruṣasya) मध्यमपुरुषयोः ‎(madhyamapuruṣayoḥ) मध्यमपुरुषानाम् ‎(madhyamapuruṣānām)
Locative मध्यमपुरुषे ‎(madhyamapuruṣe) मध्यमपुरुषयोः ‎(madhyamapuruṣayoḥ) मध्यमपुरुषेषु ‎(madhyamapuruṣeṣu)
Read in another language