योगिन्
Sanskrit
editEtymology
editFrom योग (yoga, “Yoga”) + -इन् (-in).
Pronunciation
editNoun
editयोगिन् • (yogin) stem, m (feminine योगिनी)
Declension
editMasculine in-stem declension of योगिन् (yogin) | |||
---|---|---|---|
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | योगी yogī |
योगिनौ / योगिना¹ yoginau / yoginā¹ |
योगिनः yoginaḥ |
Vocative | योगिन् yogin |
योगिनौ / योगिना¹ yoginau / yoginā¹ |
योगिनः yoginaḥ |
Accusative | योगिनम् yoginam |
योगिनौ / योगिना¹ yoginau / yoginā¹ |
योगिनः yoginaḥ |
Instrumental | योगिना yoginā |
योगिभ्याम् yogibhyām |
योगिभिः yogibhiḥ |
Dative | योगिने yogine |
योगिभ्याम् yogibhyām |
योगिभ्यः yogibhyaḥ |
Ablative | योगिनः yoginaḥ |
योगिभ्याम् yogibhyām |
योगिभ्यः yogibhyaḥ |
Genitive | योगिनः yoginaḥ |
योगिनोः yoginoḥ |
योगिनाम् yoginām |
Locative | योगिनि yogini |
योगिनोः yoginoḥ |
योगिषु yogiṣu |
Notes |
|