மகிமை
Tamil
editEtymology
editProbably borrowed from Sanskrit महिमा (mahimā).
Pronunciation
editNoun
editமகிமை • (makimai)
Declension
editai-stem declension of மகிமை (makimai) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | மகிமை makimai |
மகிமைகள் makimaikaḷ |
Vocative | மகிமையே makimaiyē |
மகிமைகளே makimaikaḷē |
Accusative | மகிமையை makimaiyai |
மகிமைகளை makimaikaḷai |
Dative | மகிமைக்கு makimaikku |
மகிமைகளுக்கு makimaikaḷukku |
Genitive | மகிமையுடைய makimaiyuṭaiya |
மகிமைகளுடைய makimaikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | மகிமை makimai |
மகிமைகள் makimaikaḷ |
Vocative | மகிமையே makimaiyē |
மகிமைகளே makimaikaḷē |
Accusative | மகிமையை makimaiyai |
மகிமைகளை makimaikaḷai |
Dative | மகிமைக்கு makimaikku |
மகிமைகளுக்கு makimaikaḷukku |
Benefactive | மகிமைக்காக makimaikkāka |
மகிமைகளுக்காக makimaikaḷukkāka |
Genitive 1 | மகிமையுடைய makimaiyuṭaiya |
மகிமைகளுடைய makimaikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | மகிமையின் makimaiyiṉ |
மகிமைகளின் makimaikaḷiṉ |
Locative 1 | மகிமையில் makimaiyil |
மகிமைகளில் makimaikaḷil |
Locative 2 | மகிமையிடம் makimaiyiṭam |
மகிமைகளிடம் makimaikaḷiṭam |
Sociative 1 | மகிமையோடு makimaiyōṭu |
மகிமைகளோடு makimaikaḷōṭu |
Sociative 2 | மகிமையுடன் makimaiyuṭaṉ |
மகிமைகளுடன் makimaikaḷuṭaṉ |
Instrumental | மகிமையால் makimaiyāl |
மகிமைகளால் makimaikaḷāl |
Ablative | மகிமையிலிருந்து makimaiyiliruntu |
மகிமைகளிலிருந்து makimaikaḷiliruntu |
References
edit- Johann Philipp Fabricius, Na. Kadirvelu Pillai, David W. McAlpin, Rajagopal Subramanian, University of Madras, Miron Winslow (2022) “மகிமை”, in Digital Dictionaries of South Asia [Combined Tamil Dictionaries]