ἀμυνόμενος
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.myː.nó.me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /a.myˈno.me.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /a.myˈno.me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /a.myˈno.me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /a.miˈno.me.nos/
Participle
editἀμῡνόμενος • (amūnómenos) m (feminine ἀμῡνομένη, neuter ἀμῡνόμενον); first/second declension
- present mediopassive participle of ἀμῡ́νω (amū́nō)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | ἀμῡνόμενος amūnómenos |
ἀμῡνομένη amūnoménē |
ἀμῡνόμενον amūnómenon |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνομένᾱ amūnoménā |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνόμενοι amūnómenoi |
ἀμῡνόμεναι amūnómenai |
ἀμῡνόμενᾰ amūnómena | |||||
Genitive | ἀμῡνομένου amūnoménou |
ἀμῡνομένης amūnoménēs |
ἀμῡνομένου amūnoménou |
ἀμῡνομένοιν amūnoménoin |
ἀμῡνομέναιν amūnoménain |
ἀμῡνομένοιν amūnoménoin |
ἀμῡνομένων amūnoménōn |
ἀμῡνομένων amūnoménōn |
ἀμῡνομένων amūnoménōn | |||||
Dative | ἀμῡνομένῳ amūnoménōi |
ἀμῡνομένῃ amūnoménēi |
ἀμῡνομένῳ amūnoménōi |
ἀμῡνομένοιν amūnoménoin |
ἀμῡνομέναιν amūnoménain |
ἀμῡνομένοιν amūnoménoin |
ἀμῡνομένοις amūnoménois |
ἀμῡνομέναις amūnoménais |
ἀμῡνομένοις amūnoménois | |||||
Accusative | ἀμῡνόμενον amūnómenon |
ἀμῡνομένην amūnoménēn |
ἀμῡνόμενον amūnómenon |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνομένᾱ amūnoménā |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνομένους amūnoménous |
ἀμῡνομένᾱς amūnoménās |
ἀμῡνόμενᾰ amūnómena | |||||
Vocative | ἀμῡνόμενε amūnómene |
ἀμῡνομένη amūnoménē |
ἀμῡνόμενον amūnómenon |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνομένᾱ amūnoménā |
ἀμῡνομένω amūnoménō |
ἀμῡνόμενοι amūnómenoi |
ἀμῡνόμεναι amūnómenai |
ἀμῡνόμενᾰ amūnómena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἀμῡνομένως amūnoménōs |
ἀμῡνομενώτερος amūnomenṓteros |
ἀμῡνομενώτᾰτος amūnomenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|