ἄπροικος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ἀ- (a-, negative prefix) + προίξ (proíx, “dowry”) + -ος (-os)
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /á.proi̯.kos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈa.pry.kos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈa.pry.kos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈa.pry.kos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈa.pri.kos/
Adjective
editἄπροικος • (áproikos) m or f (neuter ἄπροικον); second declension
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | ἄπροικος áproikos |
ἄπροικον áproikon |
ἀπροίκω aproíkō |
ἀπροίκω aproíkō |
ἄπροικοι áproikoi |
ἄπροικᾰ áproika | ||||||||
Genitive | ἀπροίκου aproíkou |
ἀπροίκου aproíkou |
ἀπροίκοιν aproíkoin |
ἀπροίκοιν aproíkoin |
ἀπροίκων aproíkōn |
ἀπροίκων aproíkōn | ||||||||
Dative | ἀπροίκῳ aproíkōi |
ἀπροίκῳ aproíkōi |
ἀπροίκοιν aproíkoin |
ἀπροίκοιν aproíkoin |
ἀπροίκοις aproíkois |
ἀπροίκοις aproíkois | ||||||||
Accusative | ἄπροικον áproikon |
ἄπροικον áproikon |
ἀπροίκω aproíkō |
ἀπροίκω aproíkō |
ἀπροίκους aproíkous |
ἄπροικᾰ áproika | ||||||||
Vocative | ἄπροικε áproike |
ἄπροικον áproikon |
ἀπροίκω aproíkō |
ἀπροίκω aproíkō |
ἄπροικοι áproikoi |
ἄπροικᾰ áproika | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ἀπροίκως aproíkōs |
ἀπροικότερος aproikóteros |
ἀπροικότᾰτος aproikótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- Greek: άπροικος (áproikos)
Further reading
edit- “ἄπροικος”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers