ὀξύκεδρος
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ὀξύς (oxús, “sharp”) + κέδρος (kédros, “cedar”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /ok.sý.ke.dros/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /okˈsy.ke.dros/
- (4th CE Koine) IPA(key): /okˈsy.ce.ðros/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /okˈsy.ce.ðros/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /okˈsi.ce.ðros/
Noun
editὀξύκεδρος • (oxúkedros) f (genitive ὀξυκέδρου); second declension
Declension
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ ὀξύκεδρος hē oxúkedros |
τὼ ὀξυκέδρω tṑ oxukédrō |
αἱ ὀξύκεδροι hai oxúkedroi | ||||||||||
Genitive | τῆς ὀξυκέδρου tês oxukédrou |
τοῖν ὀξυκέδροιν toîn oxukédroin |
τῶν ὀξυκέδρων tôn oxukédrōn | ||||||||||
Dative | τῇ ὀξυκέδρῳ têi oxukédrōi |
τοῖν ὀξυκέδροιν toîn oxukédroin |
ταῖς ὀξυκέδροις taîs oxukédrois | ||||||||||
Accusative | τὴν ὀξύκεδρον tḕn oxúkedron |
τὼ ὀξυκέδρω tṑ oxukédrō |
τᾱ̀ς ὀξυκέδρους tā̀s oxukédrous | ||||||||||
Vocative | ὀξύκεδρε oxúkedre |
ὀξυκέδρω oxukédrō |
ὀξύκεδροι oxúkedroi | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
edit- → Latin: oxycedros
Further reading
edit- “ὀξύκεδρος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ὀξύκεδρος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette