Open main menu

LatinEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Ancient Greek Γραικός (Graikós).

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

Graecus (feminine Graeca, neuter Graecum); first/second-declension adjective

  1. Greek, Grecian, of or pertaining to the Greek people.
    • 1736. Henrici Stephani de abusu linguae graecae in quibusdam vocibus quas latina usurpat admonitio. Io. Henr. Kromayeri adnotationibus nondum editis instructam denuo publicavit Frider. Guiliel. Roloffius, in the praefatio:
      Graecum est, non legitur.
      It's Greek, it cannot be read.

DeclensionEdit

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative Graecus Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca
Genitive Graecī Graecae Graecī Graecōrum Graecārum Graecōrum
Dative Graecō Graecō Graecīs
Accusative Graecum Graecam Graecum Graecōs Graecās Graeca
Ablative Graecō Graecā Graecō Graecīs
Vocative Graece Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca

Derived termsEdit

Related termsEdit

DescendantsEdit

NounEdit

Graecus m sg (genitive Graecī, feminine Graeca); second declension

  1. a Greek (person)

DeclensionEdit

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Masculine Feminine
Nominative Graecus Graeca Graecī Graecae
Genitive Graecī Graecae Graecōrum Graecārum
Dative Graecō Graecīs Graecīs
Accusative Graecum Graecam Graecōs Graecās
Ablative Graecō Graecā Graecīs Graecīs
Vocative Graece Graeca Graecī Graecae

ReferencesEdit