afhöfða
Icelandic
editEtymology
editFrom af (“off”) + höfuð (“head”).
Pronunciation
editVerb
editafhöfða (weak verb, third-person singular past indicative afhöfðaði, supine afhöfðað)
- to behead, decapitate (remove the head of)
Conjugation
editafhöfða — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að afhöfða | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
afhöfðað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
afhöfðandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég afhöfða | við afhöfðum | present (nútíð) |
ég afhöfði | við afhöfðum |
þú afhöfðar | þið afhöfðið | þú afhöfðir | þið afhöfðið | ||
hann, hún, það afhöfðar | þeir, þær, þau afhöfða | hann, hún, það afhöfði | þeir, þær, þau afhöfði | ||
past (þátíð) |
ég afhöfðaði | við afhöfðuðum | past (þátíð) |
ég afhöfðaði | við afhöfðuðum |
þú afhöfðaðir | þið afhöfðuðuð | þú afhöfðaðir | þið afhöfðuðuð | ||
hann, hún, það afhöfðaði | þeir, þær, þau afhöfðuðu | hann, hún, það afhöfðaði | þeir, þær, þau afhöfðuðu | ||
imperative (boðháttur) |
afhöfða (þú) | afhöfðið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
afhöfðaðu | afhöfðiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að afhöfðast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
afhöfðast | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
afhöfðandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég afhöfðast | við afhöfðumst | present (nútíð) |
ég afhöfðist | við afhöfðumst |
þú afhöfðast | þið afhöfðist | þú afhöfðist | þið afhöfðist | ||
hann, hún, það afhöfðast | þeir, þær, þau afhöfðast | hann, hún, það afhöfðist | þeir, þær, þau afhöfðist | ||
past (þátíð) |
ég afhöfðaðist | við afhöfðuðumst | past (þátíð) |
ég afhöfðaðist | við afhöfðuðumst |
þú afhöfðaðist | þið afhöfðuðust | þú afhöfðaðist | þið afhöfðuðust | ||
hann, hún, það afhöfðaðist | þeir, þær, þau afhöfðuðust | hann, hún, það afhöfðaðist | þeir, þær, þau afhöfðuðust | ||
imperative (boðháttur) |
afhöfðast (þú) | afhöfðist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
afhöfðastu | afhöfðisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
afhöfðaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
Synonyms
edit- (behead): afhausa, hálshöggva