Open main menu

Wiktionary β

Contents

TurkishEdit

Etymology 1Edit

NounEdit

birim (definite accusative birimi, plural birimler)

  1. (physics) unit
DeclensionEdit
Inflection
Nominative birim
Definite accusative birimi
Singular Plural
Nominative birim birimler
Definite accusative birimi birimleri
Dative birime birimlere
Locative birimde birimlerde
Ablative birimden birimlerden
Genitive birimin birimlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular birimim birimlerim
2nd singular birimin birimlerin
3rd singular birimi birimleri
1st plural birimimiz birimlerimiz
2nd plural biriminiz birimleriniz
3rd plural birimleri birimleri

Etymology 2Edit

NounEdit

birim

  1. first-person singular possessive of bir

Usage notesEdit

  • When this word is pronounced, the stress is on the last syllable: birim. (The pronunciation with stress on the penultimate syllable, birim, means "I am [a(n)/the] one.")